Stichting Midwinterhoornblazen Twenthe © 2007

Vervolgpagina 2 de hoorn

 

 

De natte hoorn.

Lijm was vroeger vaak niet voorhanden. Nee water bracht uitkomst: de bies en het hout zwol op en de omwindsels trokken de zaak tegen elkaar. Nu zijn we die omwindsel er ook nog, maar nu alleen maar voor de sier.

 

Droge Hoorn

Bij de modernere hoorns worden de delen op elkaar gelijmd tot één geheel. Droge hoorns worden nooit nat gemaakt. Maar omdat het een natuurproduct is, komt het in de praktijk nog wel eens voor dat een naad niet helemaal dicht is. Wat nieuwe lijm ertussen verhelpt het euvel en de hoorn klinkt weer!

 

Soms wordt er een eenvoudig draagkoord aan de hoorn bevestigt, maar koperen ringen en kettingen worden door de echte blazers niet geaccepteerd.

 

De hoorn moet aan een aantal eisen voldoen:

 

·          Er wordt inlands hout gebruikt, zoals berk, wilg, els

·          De hoorn moet zo veel mogelijk naturel blijven

·          Niet gelakt aan de binnenzijde en weinig franje

·          Een goede hoorn is tussen de 1 meter en 1.60 lang

·          Diameter bij het mondstuk is ca 6 cm; bij de kelk ca 15 cm.

·          Het mondstuk (de hap) is van hout, bij voorkeur van vlier

·          Zowel natte hoorns als droge hoorns zijn toegestaan.

 

 

 

< vorige pagina van dit onderwerp

 volgende pagina van dit onderwerp >

 

Foto: Een natte en een droge hoorn. Let op de wiggen bij de natte hoorn links: een techniek om de helften tegen elkaar aan te drukken. Rechts: droge hoorn

< vorige onderwerp

volgende onderwerp >